Możecie pomóc nam wybrać wartościowe książki do naszej biblioteki. Mogą to być poradniki, inspirujące biografie, reportaże a także książki terapeutyczne dla dzieci. Co chcielibyście przeczytać lub polecić innym? Czego Wam brakuje w naszym księgozbiorze?

 Zgłaszajcie swoje propozycje w komentarzach lub piszcie do nas na maila: biblioteka@mrozy.pl.

Obowiązują zapisy

Obowiązują zapisy

Członkowie Społeczności „Tkanie Śpiewu” pochodzą z różnych stron naszego kraju i zza granicy. Od 2015 roku spotykają się w Mrozach na weekendowych warsztatach, by poznawać pieśni, uczyć się ich melodii i pracować nad techniką wykonania - oddechem, emisją głosu, brzmieniem oraz ornamentyką i współbrzmieniem poszczególnych głosów. 

W tym roku wyjątkowo uczestnicy warsztatów podzielili się swoją pasją i owocami pracy z publicznością. Tym samym oczarowali słuchaczy pięknym, zsynchronizowanym i mocno brzmiącym śpiewem. To była wspaniała uczta dla ucha.

Wysłuchaliśmy pieśni z Polesia Rówieńskiego związanych z codziennością i obrzędowością tamtejszej społeczności. Wysłuchaliśmy również wierszy Bolesława Leśmiana w autorskim przekładzie Agaty Korbel na język śpiewany.  

Koncert poprowadziła Ludmiła Wostrikowa - etnomuzykolożka, wokalistka o wyjątkowym, aksamitnym głosie i charyzmatyczna nauczycielka śpiewu tradycyjnego. Pani Ludmiła od 1999 roku prowadzi zespół Horyna - jedną z najważniejszych grup wykonujących tradycyjną muzykę ukraińską, cenioną zarówno na Ukrainie, jak i w Polsce. Jej działalność łączy rzetelną wiedzę badawczą z żywą tradycją przekazywaną bezpośrednio od wiejskich śpiewaków i śpiewaczek Polesia.

Pani Ludmiła na koniec koncertu zaśpiewała tradycyjną ukraińską pieśń ludową „Oj, na łące czerwona kalina” – pieśń symboliczną, opowiadającą o więzach rodzinnych, szacunku dla przodków i miłości do ojczystej ziemi. Od początku XX wieku ta pieśń towarzyszy Ukraińcom w walce z rosyjskim najeźdźcą. Towarzyszy im w sposób szczególny dzisiaj, wyrażając tęsknotę za krajem wolnym od wojen. 

Dziękujemy za możliwość wysłuchania pięknego śpiewu i za lekcję o kulturze ludowej Polesia Rówieńskiego. Dziękujemy całej Społeczności „Tkanie Śpiewu”. Dziękujemy Wam za to, że realizując swoją piękną pasję przyczyniacie się do POKOJU.

Dzień 1 – Artystyczny początek
Pierwszy dzień upłynął pod znakiem kreatywności. Podczas warsztatów prowadzonych przez Kingę Annę Szczepanek uczestnicy własnoręcznie wykonali kolorowe torby, motanki oraz zakładki do książek. Powstały wyjątkowe i niepowtarzalne prace, a wspólne tworzenie dostarczyło dzieciom wiele radości.

Dzień 2 – Szkoła rysunku
Drugiego dnia uczestnicy rozwijali swoje talenty plastyczne podczas zajęć „Szkoła rysunku”, które poprowadziła Beata Radzikowska. Była to doskonała okazja do poznania nowych technik rysunkowych oraz rozwijania wyobraźni i pasji artystycznych.

Dzień 3 – Historia, bezpieczeństwo i LEGO
Trzeci dzień połączył naukę z doskonałą zabawą. Podczas zajęć „Sieciaki na wakacjach” dzieci dowiedziały się, jak bezpiecznie korzystać z Internetu. Następnie odwiedziły Izbę Regionalną, gdzie poznały historię naszej okolicy.

Na zakończenie uczestnicy stworzyli z klocków LEGO niezwykłe modele – pomnik św. Antoniego oraz kościół w Kuflewie.

Warsztaty budowania zabytków i obiektów związanych z historią ziemi kuflewskiej zostały zrealizowane w ramach zadania „Narodowa historia w mikroskali. Kuflew 1526–2026”, dofinansowanego ze środków Muzeum Historii Polski w ramach Programu Patriotyzm Jutra. Wystawę prac dzieci można obejrzeć w Bibliotece, w Oddziale dla Dzieci i Młodzieży.

Dzień 4 – Wycieczka do MiniCity
Czwarty dzień spędziliśmy w MiniCity, gdzie uczestnicy mogli wcielić się w różne role zawodowe, zdobywać nowe doświadczenia i rozwijać samodzielność poprzez naukę połączoną z zabawą. Był to dzień pełen emocji, odkrywania nowych możliwości i świetnej integracji.

Dzień 5 – Wielki finał w Dolinie Witówki
Ostatni dzień zajęć odbył się w malowniczej Dolinie Witówki. Uczestnicy wzięli udział w grze terenowej „W poszukiwaniu zaginionego obrazu”, natomiast młodsze dzieci odbyły niezwykłą podróż „W jeden dzień dookoła świata”.

Podczas pikniku nie zabrakło atrakcji – kolorowego malowania twarzy, plecenia warkoczyków oraz licznych gier i zabaw na świeżym powietrzu. Był również czas na wspólną integrację, rozmowy i piknikowy poczęstunek. Pięknym zwieńczeniem dnia była przejażdżka tratwą oraz wspólne pamiątkowe zdjęcie. Szczególne podziękowania kierujemy do Marysi za pomoc w organizacji zajęć oraz Amelii i Julce za zaangażowanie w plecenie warkoczyków.

Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom za stworzenie wyjątkowej atmosfery oraz aktywny udział we wszystkich wydarzeniach.

Dziękujemy również wszystkim prowadzącym warsztaty, partnerom i osobom, które przyczyniły się do organizacji tegorocznych „Wakacji z Biblioteką”. To był tydzień pełen inspiracji, nowych doświadczeń, przyjaźni i uśmiechu – wspomnienia z pewnością pozostaną z nami na długo.

Do zobaczenia podczas kolejnych wydarzeń organizowanych przez Gminną Bibliotekę Publiczną w Mrozach!

Prosimy o zapoznanie się z regulaminem zajęć: Regulamin_Jeruzal 

Karta zgłoszenia oraz niezbędne zgody: zgloszenie_wakacje_Jeruzal 

Obowiązek informacyjny RODO: obowiązek_informacyjny 

Zapisy od 29 czerwca 2026 r., godz. 8.30 w bibliotece w Jeruzalu

Ramowy program:

06 lipca (poniedziałek) – Zajęcia plastyczne

07 lipca (wtorek) – Zabawy ludowe, zajęcia plastyczne 

08 lipca (środa) –  Zumba - zajęcia taneczne dla dzieci

09 lipca (czwartek) – Warsztaty kreatywne

10 lipca (piątek) –  Kino biblioteczne z przekąskami

Zajęcia dofinansowane ze środków Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Mrozach.

Zgodziliśmy się, że jest to arcydzieło. Od pierwszej strony czytelnik czuje, że obcuje z literaturą wyjątkową. Książka zachwyca znakomitym warsztatem pisarskim autora i obfitością inspirujących treści. Ktoś zarzucił, że wiele z tych treści, to często powtarzane banały, typu „Człowiek może wytrzymać wiele”. Przeciwstawne było twierdzenie, że dzisiaj może to są banały, które za sprawą natłoku informacji słyszymy często, ale kiedyś to nie były banały. Poza tym takie banały warto powtarzać.

Remarque napisał "Łuk Triumfalny" w 1946 r. Przedstawił w nim dramatyczne losy emigrantów w Paryżu tuż przed wybuchem II wojny światowej. Głównym bohaterem jego dzieła jest niemiecki emigrant ukrywający się pod przybranym nazwiskiem Ravic, który jest lekarzem chirurgiem. Uciekł z nazistowskich Niemiec po dramatycznych doświadczeniach. W Paryżu pracuje nielegalnie i pomaga przypadkowo spotkanym osobom. Tak między innymi spotyka Joannę. Miłość do niej daleka jest od ideału, ale odmienia jego pozbawione głębszych emocji życie. Odmienia go również zemsta na swoim oprawcy z Niemiec.

Historia Ravica, to okazja do poznania obrazu międzynarodowego społeczeństwa Paryża w przeddzień wybuchu wojny. Społeczeństwa skrzywdzonego wojnami, zmuszonego do życia w poczuciu tymczasowości i ciągłego zagrożenia. Społeczeństwa, w którym żyją ludzie dobrzy i zepsuci.

„Łuk Triumfalny”, to książka, którą zdecydowanie należy przeczytać. Mimo upływu 80 lat jest wciąż aktualna a prezentowane w niej prawdy uniwersalne. Jedyne, co razi w niej, według większości opinii, to rozwleczone miłosne dialogi, trochę nienaturalne, trudne tak, jak trudna była relacja między głównymi bohaterami. To, co najbardziej wartościowe, to pogłębione studium ludzkiej psychiki i nad tym warto się pochylić.

Dyskusyjny Klub Książki spotyka się po wakacjach, 17 września. Tematem wrześniowego spotkania będą książki, które inspirują, pozytywnie nastawiają do życia. Każdy zaprezentuję swoją książkę wartą polecenia. Już dzisiaj zapraszamy! 

Zapraszamy dzieci w wieku od 7 do 13 lat na wakacje z biblioteką w Mrozach.

Prosimy o zapoznanie się z regulaminem zajęć: Regulamin 

Karta zgłoszenia oraz niezbędne zgody: zgloszenie_wakacje 

Obowiązek informacyjny RODO: obowiązek_informacyjny 

Zapisy od 23 czerwca 2026 r., godz. 8.30

Ramowy program:

29 czerwca (poniedziałek) – zabawy ludowe i zajęcia plastyczne

30 czerwca (wtorek) – warsztaty „Szkoła rysunku”

1 lipca (środa) – warsztaty budowania z klocków

2 lipca (czwartek) – wyjazd do Edukacyjnego Miasta Miniciti w Warszawie

3 lipca (piątek) – piknik, gry i zabawy w Dolinie Witówki w Mrozach

Zajęcia dofinansowane ze środków Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Mrozach.

Prosimy o zabranie wygodnego obuwia, ubrania dostosowanego do pogody i spacerów m.in. w lesie, wody do picia i smacznej przekąski.

 Trasa: Mrozy, Rudka, Grodzisk, Porzewnica, lasy leśnictwa Jeziorek, Topór, Mała Wieś, Kuflew (kościół, zespół dworsko-parkowy).

Przewodnikiem będzie Kamila Juśkiewicz – autorka, współautorka książek historycznych o gminie Mrozy oraz autorka bloga historycznego www.mrozopedia.pl

Zapraszamy chętne osoby zainteresowane historią naszych okolic. Opowiemy o przeszłości dotykając miejsc z nią związanych. Będzie to historia lokalna, ale mocno osadzona w dziejach naszego narodu   i mocno osadzona w pięknej przyrodzie. 
W 2026 roku mija dokładnie 500 lat od nadania praw miejskich dla Kuflewa przez króla Zygmunta I Starego. Kuflew, to ważne miejsce na historycznej mapie gminy Mrozy, województwa mazowieckiego i kraju, gdyż był areną ważnych wydarzeń narodowych. Podróż do tego miejsca to okazja do opowiedzenia o złotym wieku Jagiellonów, o włączeniu Mazowsza do Korony Polskiej i towarzyszącym temu okolicznościach, o doświadczeniach powstańczych XIX wieku, o zmianach społecznych związanych z uwłaszczeniem chłopów i o znaczeniu polskiego państwa niepodległościowego.
Serdecznie zapraszamy!

Działanie jest realizowane w ramach zadania „Narodowa historia w mikroskali. Kuflew 1526-2026” dofinansowanego ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie w ramach programu „Patriotyzm Jutra”.

Konkurs plastyczny Biznes w Mrozach

Do wyboru 3 tematy: 

• Mapa przedsiębiorczości w Gminie Mrozy – mapa firm Gminy Mrozy 
•  Escape room na plakacie – gra, której zadaniem jest rozwiązaniem 4 zadań, które utworzą 
  nam 4 cyfrowe hasło do sejfu 
  Np. START  Pomysł na biznesBudżet-MarketingObsługa klientaSEJF 
  START  zagadka 1zagadka 2- zagadka  3 zagadka  4SEJF 
• Gra planszowa Biznes w Mrozach 

Termin 16 czerwca 2026r.

Celem gry było upowszechnianie wiedzy na temat historii i przyrody naszej Małej Ojczyzny. Tym razem chcieliśmy, aby w konkursie wystartowały drużyny. Stawiliśmy na pracę zespołową, zabawę i wspólnie spędzony czas. Cieszymy się, że wyzwanie chętnie podjęły rodziny z dziećmi.

W grze terenowej udział wzięło 12 drużyn. 11 drużyn ukończyło grę i powróciło do bazy gry odbierając zasłużone medale i nagrody. Najszybszą drużyną okazała się drużyna o znamiennej nazwie „TROP SEKRET” należąca do rodziny Natalii, Przemysława, Wawrzyńca i Teodora Baińskich. Powrócili do bazy gry z rozwiązanym hasłem po blisko 30 minutach od rozpoczęcia gry przemierzając trasę około 2 km i rozwiązując po drodze 14 zagadek. Tym samym wygrali nagrodę główną, którą był voucher do pizzerii na 300 zł. Życzymy im smacznego i gratulujemy strategii. Zdradzili, że specjalnie przygotowali się do tej gry. Pomogło im też doświadczenie z podobnych gier. Aby wygrać grę niezbędna była spostrzegawczość, uważne czytanie instrukcji, współpraca, pomysł i szybkość.

Drugą drużyną, która zjawiła się w bazie gry była „RODZINKA”, składająca się z Karoliny, Mateusza, Wojtka, Miłosza i Ignasia Parzyszek. Trzecie miejsce zajęła rodzina Anny, Marcina, Magdaleny i Emilii Gromulskich. Szczególnie gratulujemy chłopcom z drużyny Stanisława Napiórkowskiego, Juliana Tomkiewicza, Szymona Czarneckiego, Szymona Taciaka. Świetnie poradzili sobie z zagadkami bez pomocy dorosłych. Wrócili do bazy gry jako szóści, ale z poprawnie rozwiązanym hasłem.

Gratulujemy wszystkim drużynom, które podjęły wyzwanie!

Macierzyństwo jest głęboko wpisane w naturę. Ostatnie lata przynoszą wiele interesujących badań na temat zmian, jakie zachodzą w mózgu kobiety w czasie ciąży wspomagając podjęcie nowej roli. Jednocześnie każda z nas żyje w społeczeństwie, spotyka się z presją mediów i mediów społecznościowych. Matki mierzą się z wieloma, często sprzecznymi oczekiwaniami. Szeroka oferta edukacyjna obiecuje zdobycie wielu kompetencji i bycie super-rodzicem, ale czy trzeba korzystać ze wszystkich szkoleń? Gdzie jest miejsce na własną intuicję?

Nasza rozmowa krążyła wokół więzi, jako podstawy wychowania. Często w byciu rodzicem stawiamy na realizację zadań, codziennych obowiązków, odhaczaniu kolejnych punktów programów wychowawczych. W takim podejściu łatwo o błędy i zaniechania. Tymczasem najważniejsze powinno być towarzyszenie dziecku w jego dojrzewaniu, obecność i dawanie jasnych sygnałów „widzę cię, jesteś dla mnie ważny”. W takim podejściu upatrujemy szansy na naprawę własnych błędów wychowawczych i negatywnych wpływów grupy rówieśniczej.

Nie uda nam się towarzyszyć dziecku, jeśli macierzyństwo nie będzie dla nas źródłem siły i radości. A co robić, by być silną i dobrą mamą? Prezentujemy kilka zdjęć z prezentacji, którą mogłyśmy obejrzeć w trakcie środowego spotkania. Zawierają cenne wskazówki, które warto wziąć sobie do serca.

Ta książka, to zupełnie inna pozycja od tych, którymi wcześniej się zajmowaliśmy, bardzo pasująca na spotkanie w miesiącu maju, kiedy przyroda najmocniej pobudza nas do życia i refleksji. 
Książka „Jak wychować zająca” jest owocem czasu pandemii. Ukazała się w 2024 roku w Wielkiej Brytanii, w ekspresowym tempie szybując na listy bestselerów i na zagraniczne rynki wydawnicze, w tym nasz polski. Autorka Chloe Dalton zajmowała się sprawami wagi państwowej. Pandemia zmusiła ją do wyjechania z miasta, zatrzymania i spojrzenia na otaczającym ją świat, którego przedstawicielem został dla niej zajączek – małe stworzenie zdolne zmieniać świat, a przynajmniej sposób postrzegania tego świata. 

Książka to swoisty dziennik relacji zająca z człowiekiem, który postanawia się nim zaopiekować jednocześnie nie ingerując w jego dziką naturę, do końca pozostawiając mu prawo do wolności. To również kompendium wiedzy na temat zająca i zajęcy. Po lekturze tej książki nie sposób pomylić zająca z królikiem. Wydaje się, że autorka zebrała wszelką możliwą wiedzę na temat tego gatunku zwierząt po to, by nie skrzywdzić podopiecznego. Skłoniła ją do tego odpowiedzialne podejście do opieki nad dzikim zwierzęciem. Rzetelna, naukowa podbudowa uchroniła narratorkę przed popularnym dzisiaj bambinizmem, czyli czynieniem ze zwierzęcia dziecka i zaspokajania poprzez opiekę nad zwierzęciem potrzeb macierzyńskich. Dlatego książkę można uznać za mądry poradnik w tej dziedzinie. Oczywiście, jak każdy poradnik, ta książka nie każdego zafascynuje.

Drugim, równie ważnym, jeśli nie najważniejszym aspektem omawianej przez nas książki jest uwrażliwianie na świat przyrody i potrzebę praktykowania uważności. To lek na dzisiejsze stresy, to droga do zrozumienia zależności człowieka od przyrody, to nadzieja na zmianę świata na lepszy. I choć czytając tę książkę czuje się niemoc jednostki wobec powszechnych praktyk ludzkości zagrażających stworzeniom takim, jak zając, to jednak lektura napawa wrażliwością i optymizmem. Z tych powodów wszyscy zgodziliśmy się z tym, że książka jest tak naprawdę o tym, jak wychować człowieka. 

Przygoda z zającem skłoniła niektórych z nas do opowieści o własnych doświadczeniach przyjaźni z dzikimi zwierzętami. Były to bardzo sympatyczne opowieści, niekiedy okraszone ciekawymi zdjęciami. Jednak przyjaźń kończy się tam, gdzie zaczyna się zagrożenie. I my musieliśmy w którymś momencie zakończyć spotkanie, by z sympatycznej rozmowy o naturze nie zejść na tematy antyprzyrodnicze wobec agresywnej polityki mieszkaniowej niektórych gatunków zwierząt. 

Zostawiamy tematykę przyrodniczą. Wracamy do klasyki. Za miesiąc będziemy rozmawiali o „Łuku triumfalnym” Ericha Marii Remarque’a. Dla wielu, to jedna ze 100 najważniejszych książek, które trzeba w życiu przeczytać. Jeśli ktoś stwierdzi, że to dobry czas na zrealizowanie tego życiowego obowiązku, to zapraszamy na kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, które odbędzie się 18 czerwca (w czwartek) o godz. 18.00 w naszej bibliotece. 

„Portret mojej Mamy”

z dnia 14.04.2026r.

Organizator: Gminna Biblioteka Publiczna im. Jana Pawła II w Mrozach.

Konkurs trwał od 14.04.2026 do 16.05.2026 roku.

W dniu 19.05.2026r. Komisja Konkursowa w składzie:

Karolina Olińska – nauczyciel plastyki

Anna Gałązka - bibliotekarz

Joanna Ługowska – bibliotekarz

wytypowała następujących laureatów:

I miejsce – Decker Emilia i Suchecka Łucja

II miejsce – Krzosek Wojtek i Serafin Ula

III miejsce – Wieczorek Michalina i Wójcicka Wiktoria

Mrozy, 19.05.2026r.

pod honorowym patronatem BURMISTRZA MROZÓW

DATA: Gra odbędzie się: 31 maja 2026 r. w ramach Gminnego Dnia Dziecka. 

12:30 – 13:30 – praca bazy gry (podpisywanie list uczestnictwa);
13:30 – START GRY;
15:15 – KONIEC LIMITU CZASOWEGO;
15.50 – oficjalne zakończenie gry, nagrodzenie uczestników.

BAZA Gry będzie zlokalizowana na stadionie sportowym przy ul. Tartacznej 4 w Mrozach

TRASA: Uczestnicy będą rywalizować na trasie pieszej do 2 km. Terenem rozgrywania gry będzie centrum miasta Mrozy.

DRUŻYNY: Uczestnicy gry startują w grze w drużynach. Drużyna powinna mieć minimum 2 członków, maksimum 6. W każdej drużynie powinna być co najmniej jedna osoba niepełnoletnia i 1 osoba pełnoletnia (kapitan drużyny). Dopuszcza się udział drużyn składających się z osób powyżej 13 lat bez opieki osoby pełnoletniej pod warunkiem dostarczenia zgody rodziców lub opiekunów na samodzielny udział w grze. Jest możliwość startu drużyny z zawodnikami tylko pełnoletnimi ale wtedy drużyna nie jest klasyfikowana (startuje dla zabawy). Gra jest bezpłatna. Obowiązuje limit miejsc.

ZGŁOSZENIA: poprzez formularz zgłoszeniowy do dnia 27 maja 2026 – mailowo na adres: biblioteka@mrozy.pl lub osobiście w Gminnej Bibliotece Publicznej w Mrozach, ul. Pokoju 1, 05-320 Mrozy;

ZASADY: Każda drużyna otrzymuje mapę z kartą gry i zadaniami w dniu przeprowadzenia gry. Szczegółowa instrukcja rozwiązywania zadań – zagadek znajduje się na karcie gry. Zagadki dotyczą miejsc i wiadomości związanych z gminą Mrozy. Do rozwiązania zagadek konieczne będzie odwiedzenie miejsc zlokalizowanych w centrum Mrozów wskazanych na mapie. Rozwiązanie zagadek pozwoli odkryć litery niezbędne do odczytania hasła. Z rozwiązanym hasłem i zagadkami drużyna wraca do bazy gry.

NAGRODY: Nagrodę specjalną otrzyma drużyna, która jako pierwsza odda kartę gry 
z kompletem poprawnie rozwiązanych zagadek i poprawnym hasłem. Oprócz tego członek każdej drużyny, która w określonym w harmonogramie limicie czasowym dostarczy poprawnie rozwiązane zagadki (minimum 10 z 15) i hasło na karcie zadań zostanie nagrodzony pamiątkowym MEDALEM. Wszystkie zwycięskie drużyny wezmą udział w losowaniu pozostałych nagród.

Gwarantujemy dobrą zabawę i ciekawe nagrody!

ZAPRASZAMY RODZINY Z DZIEĆMI, GRUPY KLASOWE, KOLEŻEŃSKIE.

REGULAMIN GRY TERENOWEJ: Regulamin_gry_terenowej_W_poszukiwaniu_skarbu_Mrozów 

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY I ZGODY: karta_zgłoszenia_zgody_RODO , karta_zgłoszenia_zgody_RODO 

Bycie mamą, to najpiękniejsza i jednocześnie najtrudniejsza rola, jaką pełni się w życiu. Od pierwszych dni towarzyszy jej ogromna dawka emocji, od ogromnego szczęścia po skrajny lęk. To radość z prostych rzeczy. To codzienna lekcja empatii, cierpliwości i odkrywania siebie. Z drugiej strony, to fizyczne i psychiczne zmęczenie, nieustanna troska, presja bycia idealną oraz konieczność podejmowania trudnych decyzji wychowawczych. Jak w tym wszystkim odnaleźć trwałe poczucie szczęścia, spełniać się, ale nie wypalać? Jak wobec życiowych trudności uniknąć pułapek odbierających radość? O Tym wszystkim porozmawiamy z panią Martą Kempą – Kurkiewicz, z zawodu psychologiem i psychoterapeutą, a na co dzień mamą piątki dzieci.
Serdecznie zapraszamy!

Towarzyszyła nam piękna pogoda, wspaniałe towarzystwo, eksplozja barw natury i cudowne miejsce – dawne sanatorium w Rudce. Na pewno wiecie, ale warto po raz kolejny to podkreślić, że jest w tym miejscu coś niezwykłego, coś co przyciąga ludzi, koi myśli, leczy ciało i inspiruje. Tym czymś jest na pewno wspaniała historia, za którą stoją ludzie, którzy pokazali, jak „umieć chcieć”. Gdy będziecie w okolicy nie zapomnijcie tam zajrzeć. Tym, którzy byli z nami dziękujemy za aktywną obecność.

Współorganizatorom: Gminnemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w Mrozach oraz Ośrodkowi Kompleksowej Rehabilitacji im. dr. Teodora Dunina w Rudce dziękujemy za współpracę. Ochotniczej Straży Pożarnej w Mrozach dziękujemy za zapewnienie bezpieczeństwa.

Aby przystąpić do konkursu należy wykonać  pracę w temacie konkursu w formacie A3 w technice kolaż (należy zadbać o to, aby użyte materiały nie odpadały od pracy).

Praca konkursowa powinna być wykonana samodzielnie.
Każdy uczestnik może dostarczyć do konkursu tylko jedną pracę. Na odwrocie pracy należy podpisać imię i nazwisko dziecka, klasę, nr telefonu do kontaktu z rodzicem/opiekunem. Wzór metryczki stanowi załącznik do Regulaminu.

Przystępując do konkursu, uczestnik wyraża zgodę na prezentowanie pracy na wystawie pokonkursowej w Bibliotece oraz na jej stronach internetowych. 

Pracę należy dostarczyć do Gminnej Biblioteki Publicznej w Mrozach najpóźniej do 16 maja 2026 roku. 

Regulamin konkursu "PORTRET MOJEJ MAMY" do pobrania: Regulamin_konkursu_PORTRET_MOJEJ_MAMY 

Dla wielu z nas podróż do Ziemi Świętej jest marzeniem, dla niektórych zrealizowanym a dla niektórych bardzo odległym, zwłaszcza w tym momencie, gdy w Izraelu rozgrywają się kolejne epizody wojny. Dlatego cieszymy się, że dzięki naszej gościni i wyjątkowej przewodniczce – dr Marioli Serafin mogliśmy odbyć podróż do miejsc znanych z biblijnych kart, by przyjrzeć się aktualnej sytuacji społeczno-kulturowej. Razem z naszą przewodniczką, oglądając niedawno wykonane zdjęcia, spacerowaliśmy ulicami Jerozolimy, Betlejem a nawet zajrzeliśmy do Doliny Gehenny. 

Dr Mariola Serafin jest Mrozianką z pochodzenia. Jest doktorem teologii w dziedzinie biblistyki, pilotką, przewodniczką i ekspertką ds. Bliskiego Wschodu, obecnie pracownikiem Muzeum Historii Polski. Mimo wszystkich poważnych tytułów i funkcji dla swoich sąsiadów pani doktor jest po prostu Mariolką znaną ze swojej pasji i ogromnej wiedzy na temat Ziemi Świętej. Niektórzy mieli szczęście podróżować z nią i słuchać jej opowieści naocznie oglądając święte miejsca. W niedzielę musieliśmy zadowolić się zdjęciami, ale i tak było bardzo interesująco oraz odkrywczo. 

Na niedzielnym spotkaniu skupiliśmy się na wielokulturowości i obecnych konfliktach po to, by zrozumieć, dlaczego ziemia, która jest kolebką europejskiej cywilizacji i świętością dla trzech dużych religii, od dłuższego czasu pogrążona jest w wojnie bez nadziei na pokój. 

Prześledziliśmy młodą historię Izraela, który powstał dopiero w 1948 roku. Powstał teoretycznie w „miejscu bez ludzi dla ludzi bez ziemi”, co nie było prawdą, bo obszar zajęty przez Izrael zamieszkały był przez naród arabski, któremu nadano nazwę Palestyna. Spór o ziemię toczy się nieprzerwanie od początku powstania Izraela a jego kolejną odsłoną jest to, co aktualnie dzieje się w strefie Gazy. Każdy z narodów rości sobie prawo do tego terytorium odwołując się do obietnic i wydarzeń zapisanych w świętych księgach judaizmu i islamu. Szczególnym symbolem tego sporu jest złota Kopuła na Skale – najbardziej charakterystyczny obiekt Jerozolimy, będący obecnie jednym z trzech najważniejszych muzułmańskich sanktuariów, z którego prorok Mahomet wzniósł się do nieba. Kopuła została wybudowana na biblijnej górze Moria, gdzie Abraham miał złożyć ofiarę ze swojego syna. Wyznawcy judaizmu przyjmują, że tym synem był Izaak narodzony z małżonki Sary, jedyny prawowity syn Abrahama – założyciela narodu wybranego a wyznawcy islamu, że ofiarowanym synem był Ismael narodzony z niewolnicy Hagar – prorok i przodek Arabów. To tylko jedna z wielu kwestii, które dzielą oba narody. 

W Jerozolimie znaki judaizmu i islamu przenikają się na każdym kroku, co oglądaliśmy na zdjęciach. Zwykli ludzie nauczyli się żyć obok siebie i pewnie żyliby dalej ze sobą w zgodzie, gdyby nie wielka polityka. Obecnie, jak określił to jeden franciszkanin, „ulice oddychają nienawiścią”. Prześladowania, dyskryminacja, akty przemocy stały się codziennością. 

I gdzieś między tym wszystkim toczy się życie zwykłych ludzi. Kobiety rodzą dzieci, mężczyźni się modlą. Ktoś idzie na aranżowaną randkę, ktoś na koszerny obiad do McDonalda, ktoś odwiedza św. Mikołaja – prawosławnego pana, który w tym zakresie ukończył profesjonalny kurs. 

Za nami bardzo wartościowe spotkanie, obfitujące w merytoryczne treści i liczne ciekawostki. Bardzo dziękujemy dr Marioli Serafin za jego poprowadzenie i dziękujemy obecnym za liczny udział. 

Na okładce książki widnieje informacja, że jest to powieść. W naszym jednak odczuciu to dzieło literackie bardziej należy utożsamiać z poezją niż z prozą. Choć zawiera fabułę, to obfituje w symbole, niedopowiedzenia, skróty, metafory. Sprawia wrażenie, że brakuje w niej słów. Jak to określiła jedna z uczestniczek spotkania: „książka bardziej jest o tym, czego w niej nie ma, niż o tym, co w niej jest”. I właśnie z tego powodu zdania na jej temat były mocno podzielone. Od zdecydowanie negatywnych, przez obojętne do zachwytu włącznie.

Na pewno „powieść” ta porusza sprawy ważne w niecodzienny sposób. Jej tematem przewodnim jest sprzeciw żywego wobec śmierci. Do górskiej wsi Maj przybywają dwie kobiety z bagażem doświadczeń po to, by zająć się śmiertelnie chorą Różą. Mąż Róży nie chce uczestniczyć w jej chorobie ani w niczym, co związane jest ze śmiercią. Zajmuje się remontem domu, uznając, że tak uratuje swoją żonę. Prace remontowe rozmontowują porządek, który konstruował całe życie. Róża kocha żywe, adoruje je na każdym kroku. Całą uwagę skupia na żywym, a nie na chorobie i śmierci. W Maju żywe z martwym walczą na każdym kroku. W miejscowości funkcjonuje ubojnia zwierząt, w której każdej nocy dochodzi do śmiertelnych rytuałów. Ludzie wierzą, że ziemia mści się za te rytuały, dlatego obsuwa się, by pochłonąć ubojnię.

Książka Małgorzaty Lebdy w oszczędnych słowach mocno oddziałuje na zmysły ukazując człowieka jako część natury, pięknej i jednocześnie drapieżnej. Prezentuje różne postawy wobec śmierci, lecz samej śmierci nie metaforyzuje i nie romantyzuje. Traktuje ją jako jedynie biologiczny proces. Można od tego procesu odwracać oczy, zajmować myśli czymś innym, udawać, że się coś robi, by zagłuszyć poczucie bezsilności. A można też po prostu oswoić śmierć, uznać ją za nieodłączny element życia i być tu i teraz, świadomie i nieoceniająco. Do takiej właśnie postawy nakłania nas powieść „Łakome” – powieść trudna, oszczędna w słowa, ale bogata w treści.

Następne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki odbędzie się 21 maja 2026 r. o godz. 18.00, a tematem spotkania będzie książka Chloe Dalton pt. „Jak oswoić zająca”.

Osada, to dawny odpowiednik dzisiejszej nieruchomości posiadającej odrębną księgę wieczystą. Osada „Michałówka” ciągnęła się od rzeki Trytwa aż do Woli Paprotniej. Miała szerokość ok. 100 m. Została wytyczona prostopadle do rzeki. Obecnie od zachodu ogranicza ją m.in. ulica Willowa a od zachodu ul. Armii Krajowej. W XIX wieku osadę przecięła droga – szosa od Kałuszyna do Mrozów (dzisiejsza ul. Jana Kilińskiego), stąd w podziałach geodezyjnych dużo trójkątnych, wielokątnych i nieforemnych działek.

Osada „Michałówka” oznaczona była nr 1 w wykazach osad w Mrozach, co oznacza, że była pierwszą od zachodu nieruchomością wsi Mrozy. Zachodnia granica tej osady była jednocześnie granicą między Mrozami a Wolą Kałuską. I tu małe zaskoczenie: do 1994 roku zarówno kościół, OSP, urząd gminy, bank a nawet dworzec kolejowy formalnie nie znajdowały się w Mrozach a w Woli Kałuskiej. Dopiero w 1994 roku Mrozy i Wola Kałuska zostały scalone.
Do 1913 roku nikt nie widział w „Michałówce” potencjału rozwojowego. Osada pochodziła z wymiany. Dwór kałuszyński dał ją za na inny teren dla siebie strategiczny, ten uznano za mało wartościowy. Dopiero w 1913 roku nabył ją od Marceli Bartnickiej Michał Spitzer – kolonista niemiecki. Od jego imienia pochodzi jej nazwa. Spitzerowie byli bardzo majętnymi ludźmi. Mieli osady w Woli Kałuskiej i w Mrozach. Po I wojnie światowej rozpoczęła się parcelacja i sprzedaż „Michałówki”. Tak uformowało się centrum Mrozów, które w nieco zmienionej formie przetrwało do dzisiaj.

Na spotkaniu poznaliśmy właścicieli poszczególnych działek z 1925 roku – z imienia, nazwiska, zawodu i narodowości. Posłuchaliśmy opowieści o żydowskiej gospodzie Meryka Funta i codziennych problemach lokalnej społeczności. Prześledziliśmy, w jaki sposób nieruchomości poniemieckie były przejmowane na rzecz państwa i jak były rozdysponowywane. Dowiedzieliśmy się, jak pozyskano teren pod budowę ośrodka zdrowia i targowisko.

Zakończyliśmy wspomnieniami, wymianą wiedzy na temat dawnych zdarzeń, ludzi i ciekawych znalezisk. To była bardzo wartościowa rozmowa.

Kolejne spotkanie Klubu Historycznego zostało zaplanowane w terenie. Pójdziemy na spacer do dawnego Sanatorium w Rudce. Szczegóły już wkrótce.

Spotkanie poświęcone będzie aktualnej sytuacji w Ziemi Świętej. Zapytamy o to, jak wygląda prawdziwe oblicze wielokulturowości tego wyjątkowego miejsca, jakie mają źródła i przebieg konflikty, które z niepokojem śledzimy w ostatnim czasie. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych tematem. To dobra okazja do uzyskania rzetelnych i sprawdzonych informacji niemalże z pierwszej ręki.   

Dr Mariola Serafin jest doktorem teologii w zakresie biblistyki, pilotką, przewodniczką, muzealniczką i ekspertką ds. Bliskiego Wschodu. Z zamiłowaniem przybliża historię i kulturę Ziemi Świętej, do której wraca przy każdej okazji. Jest autorką licznych publikacji, artykułów, radiowych wywiadów. Jest Mrozianką z pochodzenia! 

Lubimy wracać do klasyków, głównie ze względu na piękno języka w ich twórczości: subtelny dobór słów, mistrzowski sposób prowadzenia narracji i wyjątkowa wrażliwość. Tym razem wybraliśmy klasyków rosyjskich, bo choć przeszłe i obecne działania Rosji zasługują na potępienie, to należy przyznać, że w jej historii byli nie tylko ludzie źli. W literaturze rosyjskiej byli także ludzie wielcy i wybitni. Nie możemy negować ich dorobku tylko dlatego, że byli Rosjanami. Ten temat zdominował początek naszego spotkania, ale tylko początek.

Dalszą część spotkania poświęciliśmy już wybranej lekturze – dwóm opowiadaniom: „Z zapisków człowieka gwałtownego” autorstwa Antoniego Czechowa i „Białe noce” autorstwa Fiodora Dostojewskiego. W obu opowiadaniach poruszony został wątek relacji damsko-męskich. U Czechowa była to sprawa zmuszenia do ożenku pewnego finansisty, który pomimo swojego nader gwałtownego i wybuchowego charakteru, potulnie poddał się przebiegłemu działaniu młodej panny i zamiast zajmować się swoją ekscytującą dysertacją na temat podatku od psów, dał się zaciągnąć do ołtarza. Wszystko to w zasadzie tylko dlatego, że nie wypadało odmówić.

W opowiadaniu Dostojewskiego bardzo samotny mężczyzna przypadkowo poznaje młodą pannę, która rozkochuje go w sobie bez nadziei na szczęśliwy finał. Panna szuka jedynie pocieszenia, zrozumienia w oczekiwaniu na innego, ale nasz bohater wiąże z nową znajomością ogromne nadzieje i snuje plany na przyszłość. W rezultacie panna odchodzi do innego a główny bohater pozostaje jedynie ze wspomnieniami i wdzięcznością, że choć raz w życiu mógł doświadczyć głębokiego uczucia.

Oba opowiadania na pozór są inne, ale mają wiele elementów wspólnych. Ukazują mężczyzn potulnych, wrażliwych, wycofanych, bez inicjatywy i kobiety nieczułe, przebiegłe, działające i nastawione na cel zamążpójścia.

Fabuły wybranych opowiadań stały się więc dla nas okazją do rozmów na temat kondycji współczesnej kobiety i współczesnego mężczyzny. Musieliśmy zgodzić się co do tego, że obecnie mamy kryzys męskości i kobiecości, kryzys wzajemnej miłości i kryzys rodziny. Trudno nam godzić ze sobą świat mężczyzn i kobiet. Dlatego zastanawialiśmy się, czy jest jakaś metoda na pogodzenie tych dwóch światów i na koniec sformułowaliśmy wniosek: wystarczy, by każdy pilnował swojej płci, by kobieta była kobietą a mężczyzna był mężczyzną.

W dniu 17.03.2026r. w naszej bibliotece zapanował prawdziwie wielkanocny nastrój. Były kurczaczki, zajączki, kolorowe pisanki i mnóstwo sensorycznej zabawy. ????????

Dzieci wysłuchały świątecznej opowieści, a potem z radością odkrywały różne faktury, szukały jajeczek i tworzyły własne wielkanocne prace plastyczne. Nie zabrakło śmiechu, kreatywności i dobrej zabawy.

Dziękujemy małym czytelnikom za wspólne spotkanie i już czekamy na kolejne! ????

Piotr Krakowski, to kompozytor, trębacz, multiinstrumentalista i producent muzyczny. Jego charakterystyczne tematy ozdabiały wiele filmów i programów. Występował m.in. ze Stanisławem Sojką, Andrzejem Grabowskim, Janem Nowickim. W sobotę wystąpił dla nas, zostawiając nam artystyczne przesłanie, aby spotykać się ze sobą nawzajem jak najczęściej.

Dlatego dziękujemy wszystkim za obecność i wspólne spotkanie.  

W tegorocznej edycji do konkursu na etapie gminnym zgłosiło się 14 uczniów z 3 szkół podstawowych z terenu naszej gminy. Uczestnicy prezentowali swoje umiejętności w trzech kategoriach wiekowych. 

Komisja konkursowa w składzie:

Magdalena Sulich – Sekretarz Gminy Mrozy

Kamila Juśkiewicz – Dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej w Mrozach

Ewa Jagodzińska – wieloletnia wicedyrektor Zespołu Szkół w Mrozach, związana zawodowo również z Gminną Biblioteką Publiczną w Mrozach  

przyznała następujące miejsca i wyróżnienia:

Kategoria klas I-III

I miejsce – Teodor Baiński (SP Mrozy) 

II miejsce – Maja Muracka (SP Jeruzal)

III miejsce – Filip Drabarek (SP Grodzisk) 

Wyróżnienie – Karolina Muracka (SP Jeruzal)

Udział – Marcin Grabarczyk (SP Grodzisk), Urszula Jastrzębska (SP Mrozy), 

Kategoria klas IV-VI

I miejsce – Marta Rębisz (SP Mrozy)

II miejsce – Amelia Grązka (SP Mrozy)

Udział - Weronika Kozicka (SP Jeruzal), Hanna Świątek (SP Jeruzal), Hanna Świech (SP Grodzisk)

Kategoria klas VII-VIII

I miejsce – Maria Sawicka (SP Mrozy)

II miejsce – Amelia Owczarczyk (SP Grodzisk)

Udział - Łucja Szatan (SP Mrozy)

Etap powiatowy konkursu odbędzie się 25 marca 2026 roku w Miejskim Domu Kultury w Mińsku Mazowieckim. Przesłuchania rozpoczną się o godz. 9.00. Na tym etapie Gminę Mrozy reprezentować będą: kat. I-III Teodor Baiński i Maja Muracka; kat. IV-VI Marta Rębisz i Amelia Grązka; kat. VII-VIII Maria Sawicka i Amelia Owczarczyk.

Gratulujemy wszystkim uczestnikom udziału w konkursie. Laureatom życzymy powodzenia na kolejnych etapach konkursu. 

Od naszych pełnych pasji ekspertek – Katarzyny Zawadzkiej i Agnieszki Stelmaszczyk Stelmina Make up – otrzymałyśmy dużo użytecznej wiedzy, ogromną dawkę humoru i pozytywnej energii. 

Dowiedziałyśmy się, że warto o siebie dbać. Warto dbać o stopy, które niosą nas przez życie. Warto szukać źródeł bólu i sposobów radzenia sobie z nim. Warto odkrywać piękno, które jest w nas i pięknem się otaczać. Szukać swojego stylu, wewnętrznej i zewnętrznej harmonii. Tworzyć, eksperymentować, podpytywać ekspertów. Jednym słowem, warto znaleźć dla siebie czas. 

Dziękujemy wszystkim za liczny udział w spotkaniu. 

Tematem tego spotkania będzie historia osady „Michałówka” – terenów, które dzisiaj tworzą ścisłe centrum Mrozów, przeciętych m.in. przez ulice: Jana Kilińskiego, Kolejowa, Armii Krajowej, Willowa i Pokoju. W okresie dwudziestolecia międzywojennego osadę „Michałówka” we wsi Mrozy zamieszkiwały rodziny, które reprezentowały trzy narodowości i trzy kultury. Nazwa „Michałówka” pochodzi zaś od pierwotnego właściciela osady – Michała Spitzera.

Opowiemy o tym, jak kształtowało się centrum Mrozów i jak funkcjonowała wielonarodowościowa wspólnota mieszkańców. Spróbujemy rozwikłać kilka zagadek. Poznamy dawnych mieszkańców. Dowiemy się, czym się zajmowali i jakie funkcje pełniły tajemnicze budynki. Przy okazji porozmawiamy o problemach, szansach i zagrożeniach wielokulturowości.

Zapraszamy do udziału w tym spotkaniu.

Rozpoczęliśmy od krótkiej rozmowy na temat tożsamości Mrozów i poczucia przynależności do lokalnej społeczności. Zgodziliśmy się co do tego, że najważniejszą kwestią określającą naszą miejscowość jest jej letniskowy charakter a byciu „u siebie” pomaga zaangażowanie w lokalne sprawy oraz poznanie miejsca, w tym poznanie jego historii.

Tak przeszliśmy do meritum spotkania, czyli poznawania lokalnej historii Mrozów. Niestety jeszcze do niedawna była to historia zniekształcona przez powielane błędy i legendę nie mającą wiele wspólnego z faktami, o czym przypomniał nam krótki, dokumentalny film z 1994 r. o Mrozach, który z przyjemnością obejrzeliśmy. Dzięki rzetelnie przeprowadzonym w 2013 roku badaniom i kwerendzie akt dzisiaj nie musimy powtarzać błędów. Wiemy, że Mrozy istniały co najmniej od 1674 roku. Z tego roku pochodzi najstarszy znany nam dokument metrykalny wspominający osadę Mrozy. Badania przeprowadził dr Andrzej Marek Nowik a ich wyniki zostały opublikowane w monograficznym przewodniku „Mrozy Wieś – Miasto – Gmina” w 2014 roku. Cieszymy się, że dr Andrzej Marek Nowik zaszczycił nas swoją obecnością na wczorajszym spotkaniu i mimo że przyszedł na spotkanie w charakterze słuchacza, to zechciał odpowiedzieć na intrygujące uczestników pytania. Dodatkowo nasz gość wskazał na konieczność, w celu rozwikłania zagadek historii Mrozów, przeprowadzenia dodatkowych badań terenowych, w tym m.in. dokładnego ustalenia źródeł naszej rzeki, dawniej nazywanej Boymią, Trytwą a obecnie Witówką II. Tu potrzebne jest dokładne rozpoznanie terenu, w czym pomóc mogą sami mieszkańcy. Cieszymy się również z obecności na wczorajszym spotkaniu pana Jerzego Wierzbickiego – wieloletniego prezesa Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kałuszyńskiej. Towarzystwo PZK przez wiele lat wydawało Roczniki Kałuszyńskie, które stanowią rzetelne źródło informacji i o historii Mrozów.

Po zdementowaniu wciąż powielanych błędów, przytoczeniu faktów dotyczących powstania osady i wsi Mrozy, przyszedł czas na luźną rozmowę i pytania. Tak poruszyliśmy kilka innych kwestii m.in. lokalnych rzek, pochodzenia nazwisk, grodziska w Grodzisku, Semanowizny, społeczności ewangelickiej, tajemniczych źródeł. Poruszone tematy mogą być jedynie dobrą zapowiedzią kolejnych spotkań. Następne spotkanie Klubu Historycznego już za miesiąc - 26 marca o godz. 18.00.

W marcu porozmawiamy o centrum Mrozów stanowiących niegdyś tzw. osadę „Michałówka”, w której w pewnym momencie spotkały się trzy narodowości, trzy kultury i trzy religie (katolicka, żydowska i ewangelicka). Na pewno tematów do dyskusji nie zabraknie.

Spotkanie odbędzie się 19.03.2026 r. o godz. 18.00 w naszej bibliotece.

Jak łatwo zauważyć, wybór lektury w  marcu jest nieprzypadkowy i temat niezmiernie poważny. Porozmawiamy o różnicach w kobiecym i męskim punkcie widzenia. Kto ciekawy, to zapraszamy!

Na zachętę początek wybranego na najbliższe spotkanie opowiadania Antoniego Czechowa:

„Jestem człowiekiem poważnym, a umysł mój posiada nastawienie filozoficzne. Z zawodu jestem finansistą, studiuję prawo skarbowe i piszę dysertację pod tytułem: „Podatek od psów, jego dzieje i perspektywy”.

Rozumiesz chyba, czytelniku, że nie w głowie mi panny, amory, księżyc i tym podobne głupstwa.

Rano. Godzina dziesiąta. Maman nalewa mi szklankę kawy. Wypijam i wychodzę na balkon, aby natychmiast usiąść do mojej dysertacji. Biorę czysty arkusz papieru, maczam pióro w atramencie i piszę tytuł: „Podatek od psów, jego dzieje i perspektywy”. Po chwili namysłu zaczynam: „Przegląd historyczny. Sądząc z pewnych wzmianek spotykanych u Herodota Xenofonta, podatek od psów bierze początek w…”

Ale w tym momencie słyszę jakieś nader podejrzane kroki. Spoglądam w dół i widzę pannę o długiej twarzy i długiej kibici. Zdaje się, że ma na imię Nadieńska czy może Warieńka, co zresztą jest najzupełniej obojętne. Panienka ta czegoś szuka i, niby to mnie nie widząc, nuci: Czy pamiętasz upojną tę pieśń…”

Po więcej zapraszamy do biblioteki.

Krótka, na pozór prosta fabuła, opowiada o spotkaniu po latach dwóch przyjaciół Henryka i Konrada, których drogi rozeszły się po tym, gdy między nich wkroczyła kobieta – Krystyna – żona Henryka i kochanka Konrada. Specjalnie zaaranżowane spotkanie ma pomóc wyjaśnić tajemnice przeszłości: romans, zdradę, próbę zabójstwa. Znalezienie odpowiedzi na pytania, które dręczyły przez większą część życia jest niezbędne, by móc spokojnie rozstać się z życiem.

O czym tak naprawdę jest ta książka. Tu uczestnicy Klubu mieli, jak zwykle, różne zdania. Dla jednych jest to kryminał bez morderstwa, dla innych książka o męskiej przyjaźni, rzecz o ludzkiej samotność, opowieść o kondycji psychiki ludzkiej i potrzebie przebaczenia. Były też dwugłosy mówiące o tym, że książka jest piękna językowo i o tym, że jest bardzo nudna.

Na pewno książka dostarcza wiele przemyśleń i warta jest poświęcenia jej uwagi.

Następne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki za miesiąc – 19 marca. Tym razem postawimy na klasykę rosyjskiej literatury w kontekście damsko-męskich różnic i wzajemnych relacji. Przed nami lektura opowiadania Antoniego Czechowa „Z zapisków człowieka gwałtowanego” oraz opowiadania Fiodora Dostojewskiego „Białe noce”.

Spotkanie było pełne śmiechu, kolorów i odkrywania emocji w przyjaznej, ciepłej atmosferze. Idealna okazja, by uczyć się rozumienia siebie poprzez zabawę!

Darmowe wejściówki na koncert można odebrać w bibliotece w Mrozach.

Tym razem spotykamy się w kobiecym gronie, w luźnej i jednocześnie inspirującej atmosferze. Będziemy przygotowywać się na wiosnę. Nasze specjalistki opowiedzą i pokażą, jak zadbać o zdrowo wyglądające stopy i świeży makijaż.

W programie:
• kawa, herbata, słodki poczęstunek,
• dobre słowa od biblioteki,
• porady makijażystki i podologa
• pokaz makijażu,
• pokaz podstawowego zabiegu podologicznego.

Spotkanie poprowadzą:
• Katarzyna Zawadzka
• Stelmina make up

Serdecznie zapraszamy!

49. KONKURSU RECYTATORSKIEGO 

„WARSZAWSKA SYRENKA”

1.     Organizatorem etapu gminnego 49. Konkursu Recytatorskiego „Warszawska Syrenka” jest Gminna Biblioteka Publiczna w Mrozach

2.     Zgłoszenia oraz wypełnione karty uczestnika powinny wpłynąć do Gminnej Biblioteki Publicznej w Mrozach do 6 marca 2026 na adres e-mail: biblioteka@mrozy.pl (oryginały dostarczyć na konkurs).

3.     Etap gminny konkursu odbędzie się w Gminnej Bibliotece Publicznej w Mrozach w dniu 10 marca 2026r. Przesłuchania rozpoczną się o godzinie 9.00. 

4.     Wszyscy uczestnicy etapu gminnego otrzymają nagrody książkowe.

5.     UCZESTNICY KONKURSU - SZKOŁY PODSTAWOWE 

• kategoria 1: klasy I-III 
• kategoria 2: klasy IV-VI 
• kategoria 3: klasy VII-VIII

6.     REPERTUAR 

• Klasy I – III: jeden utwór (wiersz) – tematyka dowolna. Czas trwania indywidualnych 
• prezentacji nie może przekroczyć 1,5 minuty. 
•  Klasy IV-VI i VII-VIII: dwa utwory (dwa wiersze lub jeden wiersz i jeden fragment prozy) – tematyka dowolna. Łączny czas trwania prezentacji nie może przekroczyć 3 minut 
• Prosimy o wybieranie do prezentacji utworów o cenionej wartości literackiej, które zostały opublikowane w formie książkowej lub w czasopismach literackich. 
• Utwory powinny prezentować jak najlepiej możliwości interpretacyjne recytującego. Należy zwrócić szczególną uwagę, aby wybrane przez recytatora dwa utwory były zróżnicowane w treści i nastroju. 
• Prosimy o unikanie prezentowania utworów zamieszczonych w podręcznikach. 
• Podczas kolejnych etapów konkursu uczestnicy nie zmieniają repertuaru. 
• Uczestnik może brać udział tylko w jednej placówce przeprowadzającej eliminacje. Udział w eliminacjach w kilku placówkach może skutkować dyskwalifikacją. 
• Komisje konkursowe mogą wprowadzać własne zapisy regulaminowe nie odbiegające od założeń Regulaminu przesłuchań finałowych. 

7.     Kryteria oceny wszystkich etapów 49. Konkursu Recytatorskiego „Warszawska Syrenka” określa główny regulamin opracowany przez Mazowiecki Instytut Kultury w Warszawie:

• dobór repertuaru 
• interpretacja utworu 
• kultura mowy 
• ogólny wyraz artystyczny

8.     Komisje szkolne kwalifikują do etapu gminnego po 2 recytatorów w każdej kategorii wiekowej.

9.     Etap powiatowy konkursu odbędzie się 25 marca 2026 roku w Miejskim Domu Kultury w Mińsku Mazowieckim. Przesłuchania rozpoczną się o godz. 9.00 w kolejności kategorii wiekowych. Orientacyjne godziny przesłuchań będą podane na życzenia zainteresowanym telefonicznie (25 758 39 17).

10. Laureaci etapu powiatowego wezmą udział w Finale 49. Konkursu Recytatorskiego „Warszawska Syrenka”, który odbędzie się w dniach 18 – 19 kwietnia 2026 roku w Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki, ul. Elektoralna 12.

11. Z chwilą dokonania zgłoszenia do konkursu opiekun prawny wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych zawartych w karcie zgłoszenia oraz wykorzystania wizerunku przez Miejski Dom Kultury w Mińsku Mazowieckim (klauzula informacyjna dostępna www.mdkmm.pl) i Mazowiecki Instytut Kultury (klauzula dostępna na stronie www.mik.waw.pl).

Pierwsza część spotkania poświęcona była karnawałowym tradycjom. Mogliśmy posłuchać, jak bawili się dawni mieszkańcy wsi, jakie zwyczaje towarzyszyły okresowi wesołego karnawału, co jedzono i co pito. Tu z zaskoczeniem przyjęliśmy informację, że dawniej pączek nie był słodkim a wytrawnym smakołykiem.

Po prezentacji karnawałowych zwyczajów, również tych kultywowanych w innych krajach, poznaliśmy historię masek. Pierwsze maski i przebrania powstawały już w czasach prehistorycznych. Polujący na zwierzęta nakładali na siebie skóry z zabitych zwierząt, by zmylić ofiarę, ukrywając wygląd i zapach człowieka. Później tworzono maski na potrzeby teatru greckiego. Maski były gliniane i miały dodatkową funkcję wzmacniania dźwięku. Dopiero organizowane przez arystokratyczne kręgi bale wprowadziły maski, jako element zabawy. Zakładając maskę można było stać się na chwilę kimś innym niż się było na co dzień.

Płynnie od karnawału przeszliśmy do sprawy postu. Niegdyś był czymś naturalnym w okresie przednówka, to znaczy czasu na przełomie zimy i wiosny, gdy kończyły się zapasy, a pola i ogrody jeszcze nie rodziły świeżych owoców i warzyw. Dzisiaj, w czasach dobrobytu, post staje się wyborem a nie koniecznością. O tym, czy warto pościć i jak mądrze to czynić opowiedziała nam dietetyk Irmina Szydłowska. To była bardzo pouczająca lekcja. Post może mieć dobroczynne działanie na nasze zdrowie, może nawet leczyć niektóre choroby, ale trzeba go stosować mądrze, w zależności od osobistej sytuacji i własnych predyspozycji. Tu zebrani mieli wiele intrygujących pytań. A z całej rozmowy wysuwa się jeden, wspólny wniosek: Tak z huczną zabawą jak i z oczyszczającym ciało postem nie można przesadzać. We wszystkim trzeba zachować zdrowy umiar.

Dziękujemy wszystkim za udział i wspólnie spędzony czas. 

Uczestnicy rozpoczęli swoją podróż od szkoły rysunku, tworząc barwne ilustracje inspirowane bohaterami Krainy Czarów. Nie zabrakło emocji podczas pogoni za Białym Króliczkiem, pełnej zagadek, zadań i niespodzianek. Dzieci z entuzjazmem brały udział w magicznych pokazach, kreatywnych warsztatach tematycznych oraz zawodach i zabawach ruchowych, ucząc się współpracy i zdrowej rywalizacji.

Ważnym elementem ferii były także zajęcia integracyjne, które sprzyjały nawiązywaniu nowych znajomości i budowaniu przyjaznej, radosnej atmosfery. Zwieńczeniem całego tygodnia był niezwykły Bal u Królowej Kier – pełen kolorowych strojów, muzyki, tańca i uśmiechów, który na długo pozostanie w naszej pamięci.

Dziękujemy wszystkim dzieciom za aktywny udział. To były ferie pełne radości, inspiracji i bibliotecznej magii.

Tym razem zajmiemy się sprawą wielkiej wagi. W przeciwległych narożnikach ringu stanie karnawał i post. Dumny z siebie karnawał z pewnością będzie się chwalił, że wprowadza radość w smutne życie człowieka, bawi i nadaje barw. A post, czy stanie jedynie ze smutną miną? Czy jednak pokaże, że ma swoje dobre strony? Zobaczymy i podyskutujemy. Przy okazji zapytamy dietetyka, jak post może wpływać na nasze zdrowie.

Zapraszamy!

z dnia 02.01.2026r.

Konkurs został rozstrzygnięty na podstawie  statystyk programu bibliotecznego „MATEUSZ”. Laureatom wręczono nagrody następującym osobom:

Oddział dla Dzieci i Młodzieży

Kat do 6 lat:

1.       Emilia Jezierska

2.       Alicja Bogusz 

3.       Wojtek Krzosek

Wyróżnieni: Król Kajetan, Stanisław Piesak

Kat. 7-10 lat

1. Franek Malesa

2. Alicja Malka

3. Blanka Pietrasik

Wyróżnienie: Bartosz Pietrasik, Krzysztof Kiser

Kat. 11-16 lat

1.Urszula Stańczak

2. Aleksandra Pajkowska

3. Maksim Smirnow  

Filia w Jeruzalu:

Kat. 7-10 lat

1.       Paulina Kozicka

2.       Szymon Dziugieł 

Akcja tego jednego z najważniejszych dzieł Hemingwaya rozgrywa się w Hiszpanii, w 1937 roku, w czasie wojny domowej. Po jednej stronie barykady stają faszyści pod wodzą gen. Franco, wspomagani przez Niemcy i Włochy, a po drugiej republikanie wspierani przez międzynarodowych sojuszników. Przedstawicielem tych drugich jest Robert Jordan – młody Amerykanin, który dostaje rozkaz wysadzenia mostu, aby ułatwić jednoczesny atak republikanów na miasto Segowia W tym celu dołącza do partyzantów, by wspólnie z nimi przygotować atak. W ich towarzystwie w ciągu trzech dni poznaje brutalność wojny, zawiązuje przyjaźnie i przeżywa największą miłość swojego życia.

Wszyscy zgodziliśmy się, że ukazane w książce okrutne oblicze wojny sprawiało nam największą trudność w lekturze. Absolutnie nie pomagało podejście Hemingwaya do relacjonowanych zdarzeń, momentami bardzo drobiazgowe i oddziaływujące mocno na zmysły, między innymi poprzez dokładny opis zapachów. Nie jest to książka, którą dobrze się czyta, zwłaszcza teraz, gdy wojna toczy się tuż obok. Jest to jednak książka ważna, bo opowiada o bratobójczej walce, sterowanej przez opcje polityczne i siły zewnętrzne. Pokazuje prostych ludzi, biednych wieśniaków, którym przyszło udźwignąć cały ciężar wojny wymyślonej i prowadzonej przez odległych decydentów. Uczyniono z nich zabójców odbierając kulturę, wiarę w Boga, karmiąc ideologią i pojąc ogromną ilością alkoholu.  

Nie chcieliśmy jednak rozmawiać tylko o ciemnej stronie powieści Hemingwaya. Znaczną część spotkania poświęciliśmy miłości, która w tej książce została ukazana jako lek na traumy i zło tego świata. Główny bohater poznaje miłość swojego życia, a wiedząc, że jutra może nie być, przeżywa ją intensywnie. Hemingway uczy nas, by nie tracić czasu, cieszyć się tym, co jest, nie martwić się przyszłością, żyć teraźniejszością.

„A potem byli razem (...). Mieli to, czego mieli nie mieć. Mieli to teraz i przedtem, i zawsze, i teraz, i teraz, i teraz. Och, teraz, teraz, teraz, jedyne teraz, nade wszystko teraz, i nie ma innego teraz niż ty, i ono jest twoim prorokiem. Teraz i na zawsze teraz. Chodź teraz, teraz, bo nie ma innego teraz. Tak, teraz. Błagam cię, teraz, tylko teraz, nie ma nic, tylko to jedno - gdzie jesteś, gdzie jestem i gdzie to drugie, nie pytaj, nigdy nie pytaj, jest tylko teraz; i jeszcze, i na zawsze, błagam na zawsze teraz, zawsze teraz, już na zawsze jedno jedyne, jedno jedyne, nie ma nic, tylko to jedno, a teraz już idzie, wznosi się, ulatuje, pędzi, toczy się, wzbija, coraz wyżej, i dalej, i dalej, i już jest jednym, tym jedynym, tym jednym, tym jednym, tym jednym i ciągle jednym, wciąż jednym, opływająco, miękko, tęsknie, łagodnie, szczęśliwie, w rozkoszy, w uwielbieniu, i znów na ziemi, z łokciami na uciętych, wygniecionych od snu gałęziach, w zapachu sośniny i nocy i już się spełniło, na ziemi, w świcie nadchodzącego dnia.” (Ernest Hemingway, „Komu bije dzwon”)

Komu więc bije dzwon? I na to pytanie staraliśmy się odpowiedzieć. Na pewno bije każdemu z nas. A po co? Czy tylko oznajmia śmierć, czy również ogłasza wesele? Ustaliśmy, że bije po to, by pięknie przeżyć życie – przeżyć życie TERAZ.

A TERAZ będziemy czytać książkę Sándora Márai „Żar”. A jak 19 lutego 2026 roku o godz. 18.00 będzie TERAZ, to się spotkamy i o niej porozmawiamy. Zapraszamy!

Inspiracją do rozważań podczas naszego wspólnego spotkania była postać Kazimiery Solejukowej, jednej z głównych bohaterek zrealizowanego na terenie gminy Mrozy serialu „Ranczo” – serialu, który nie tylko jest naszą lokalną dumą, ale również źródłem wielu inspiracji. Solejukowa, to prosta, uczciwa wiejska kobieta, matka siedmiorga dzieci, producentka najlepszych w okolicy pierogów. W dzieciństwie nie otrzymała dobrego wykształcenia, a mimo to jest osobą mądrą i bardzo otwartą na wiedzę. W sezonie VI postanawia studiować filozofię. W serii X uzyskuje licencjat i zostaje nauczycielką filozofii w miejscowym gimnazjum. Jej przemowa skierowana do uczniów na początku pierwszej lekcji dobrze wyjaśnia, czym jest filozofia i jaki jest sens uczenia się jej:

„Filozofia – samo słowo z greckiego pochodzi i oznacza umiłowanie mądrości. I pomyśleć, że ktoś kiedyś takie piękne słowo wymyślił. Dzisiaj, to by nikt już takiego pięknego słowa nie wymyślił. Bo świat zgłupiał, tylko kasa się w nim liczy lub władza. A skutek tego jest taki, że ludzie całe życie za głupotami uganiają się, bo myślą, że to takie ważne i na koniec widzą dopiero, że nie o to się starali, co wartość ma i zostają z pustymi rękami jak durnie.

A czy wy na mądrych wyrośniecie czy na głupich, to jeszcze nie wiadomo, ale o to się rozchodzi, żebyście szansę na to pierwsze mieli. Czy skorzystacie, to już wasza wola. Przymusu nie ma, jak kto głupi woli być, to może. A tu na lekcjach uczyć się będziecie, jak samemu myśleć i własnym rozumem do prawdy dochodzić, a nie wszystko na wiarę przyjmować, co tam mówią w telewizji, czy w szkole nawet. Bo człowiek, choćby i tytuł profesora miał, tym różni się od Pana Boga, że racji mieć nie musi.” (Kazimiera Solejukowa do uczniów, serial TVP „Ranczo”)

Wychodząc od słów Solejukowej nasz gość wyjaśnił, czym jest filozofia i jaki jest sens jej uprawiania, jakie pytania stawia filozofia i jak szuka na nie odpowiedzi. Na przykładzie definicji „osoby”, w różny sposób dzisiaj zniekształcanej, mogliśmy przekonać się, jak ważna jest rola filozofii stojącej na straży właściwych pojęć. Wspólnie z naszym wykładowcą podjęliśmy próbę zrozumienia, czym jest istota, a czym istnienie.

Znów wskazując na przykład Solejukowej nasz gość zwrócił uwagę na to, że dzięki mądrości można dzierżyć faktyczną władzę, zachowując roztropność i służąc radą innym. I nie trzeba tu być politykiem. Prawdziwy filozof nie powinien być politykiem, bo to zawsze źle się kończy.

Po wykładzie przyszedł czas na osobiste refleksje uczestników, pytania i odpowiedzi. Z tej rozmowy z pewnością pozostanie kilka wniosków: Nie trzeba studiować filozofii, aby być człowiekiem mądrym, ale jeżeli chce się zdobyć wiedzę na temat mądrości, to należy ją studiować. Nie ma sprzeczności między filozofią a estetyką. W dyskusji umiejętność podważania jest równie ważna jak umiejętność potwierdzania. Chcąc uniknąć błędów w codziennym rozumowaniu, należy trzymać się roztropności i rozsądku oraz rozumować zgodnie z rzeczywistością, która nas otacza.

Bardzo dziękujemy za wartościowe spotkanie, myśli i refleksje, do których jeszcze nie raz wrócimy.

W sposób szczególny dziękujemy za ofiarowane książki, które znacząco wzbogacą dział filozofii w naszym bibliotecznym księgozbiorze.

23.01.2026 w godzinach 10.30-12.30

Obowiązują zapisy 

Wiek7+

Dowolność w wyborze wierszy zaowocowała licznymi przemyśleniami. Dotknęliśmy wielu tematów, od bardzo smutnych, jak: samotność, śmierć, tęsknota za matką, tajemnica zła, przez codzienne dylematy, czy rządzi nami przypadek, przeznaczenie, czy ważniejsza jest nasza wolna wola, po tematy piękne, radosne i zabawne, pozwalające śmiać się z naszych przywar i niesłusznej starości. 

Zgodziliśmy się, że poezja jest sztuką słowa mającego wielką moc, mogącego równie dobrze zabić, co tchnąć życie i zabrać na wyspy szczęśliwe. Poezja pozwala wyrazić nam to, czego proza nie jest w stanie opowiedzieć. Poezja jest formą wyrazu uprzywilejowaną, bo ma prawo do subiektywności. Mimo tej subiektywności, właśnie z tego powodu, że dotyka indywidualnych, wewnętrznych przeżyć, służy komunikacji i budowaniu wspólnoty emocjonalnej. 

Dlatego na zachętę do budowania małych wspólnot emocjonalnych pozostawiamy Wam jeden z wierszy przyniesionych na wczorajsze spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki:

Zejdźmy się jak na wilię... (autor: Ernest Bryll)

Zejdźmy się jak na wilię. Razem podzielimy

Nasz strach, strapienie, niejasność, zwątpienie

Może ten chleb kamienny dotknięty przez innych

Stanie się miękkim chlebem naszej ziemi

Zaśpiewajmy, co jeszcze przez łzy można nucić

I postawmy talerze dla tych co wędrują

Może się który zdrowo do nas wróci

I wyciągnijmy ręce... Niech wszyscy poczują

Że to co we mnie umiera to w innym

Być może jeszcze żyje. A co w nim umiera

To we mnie jak w Betlejem zrodziło się teraz

Nie trzeba życzeń bo i co tu życzyć

Wystarczy kącik, chwilka żeby się przełamać

Tym co najbardziej boli. I razem policzyć

Bliskich którzy przegrali ale nie chcą kłamać

Zejdźmy się jak na wilię. Razem podzielimy

Co boli ciebie. A co boli innych

Zapowiadamy: Następne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki odbędzie się 15 stycznia 2026 roku, w czwartek, o godz. 18.00. Tematem tego spotkania będzie książka Ernesta Hemingwaya „Komu bije dzwon”. Wstęp wolny, nie trzeba wcześniej się zapisywać. Zapraszamy!

Spotkanie odbędzie się 11 stycznia 2026 roku (niedziela) o godz. 16.00 w budynku biblioteki.

Dr hab. Michał Zembrzuski rodzinnie związany jest z gminą Mrozy. Pochodzi z Kruków. Obecnie mieszka w Raszynie. Jest absolwentem Liceum w Mrozach. Od 2008 roku jest nauczycielem akademickim. W 2010 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych, a w 2020 roku tytuł doktora habilitowanego. Jest autorem licznych publikacji i książek filozoficznych. W obszarze jego zainteresowań znajdują się między innymi takie zagadnienia, jak: historia filozofii starożytnej i średniowiecznej, antropologia filozoficzna, teoria poznania, filozofia umysłu, metafizyka, tomizm.

Z naszym Gościem porozmawiamy o tym, czym jest filozofia, jaka jest jej rola, co daje uprawianie filozofii. Zapytamy o to, czy warto za przykładem Solejukowej z „Rancza” zajmować się filozofią. Korzystając z okazji przepytamy Pana Profesora z nurtujących nas trudnych kwestii.

Umiejętności retoryczne naszego Gościa i znajomość środowiska lokalnego gwarantują wartościową i bardzo merytoryczną rozmowę, na którą serdecznie wszystkich zainteresowanych zapraszamy.  

Święta Bożego Narodzenia zostały ustanowione na pamiątkę narodzin Jezusa Chrystusa. 25 grudnia nie jest jednak faktyczną, potwierdzoną przez historyków datą narodzin Mesjasza. To data umowna. W IV wieku Kościół chrześcijański ustanowił dzień 25 grudnia dniem narodzin Pana Jezusa jako symboliczną przeciwwagę dla pogańskich świąt związanych z przesileniem zimowym. 

W tradycji słowiańskiej popularnym świętem celebrującym przesilenie zimowe były Szczodre Gody poprzedzone Szczodrym Wieczorem. Święto Godowe nazywano kolędą. Kolędowaniem zaś nazywano wspólne śpiewanie wesołych pieśni, które w tym czasie było bardzo popularne. W trakcie Szczodrych Godów Słowianie łamali i dzielili się chlebem, wspominali przodków, zasiadali do wspólnej wieczerzy, która była poprzedniczką naszej wigilii . Dzieci w szczodry wieczór otrzymywały drobne upominki oraz orzechy, jabłka i specjalne placki zwane Szczodrakami. Domy dekorowano tzw. podłaźniczką – gałązką jodły, świerku lub sosny podwieszaną pod sufitem, nad drzwiami lub oknem. Mniej więcej na przełomie XVIII i XIX wieku zamiast podłaźniczek zaczęły pojawiać się kolorowe choinki, których zwyczaj ubierania przyszedł do nas z Niemiec.

Z Austrii zaś przywędrowała do nas jedna z najbardziej popularnych kolęd – „Cicha Noc”, której dźwięki wypełniły naszą bibliotekę na zakończenie tego wyjątkowego wieczoru.

2 grudnia odbyło się mikołajkowe spotkanie w Klubie Małego Czytelnika. Najmłodsi nasi czytelnicy wraz z opiekunami wspólnie czytali książki, ubierali choinkę, bawili się sensorycznie „w sztucznym śniegu”. Była nawet bitwa na śnieżki i świąteczna mini sesja zdjęciowa.

5 grudnia zarówno w Mrozach jak i w Jeruzalu wspólnie świętowaliśmy z dziećmi Mikołajki.

W bibliotece w Jeruzalu dzieci tworzyły własne „pierniczki” z masy solnej. Choć do jedzenia się nie nadają, to jako ozdoby choinkowe sprawdzą się doskonale. Każdy uczestnik wycinał i formował swoje dzieła, które po wyschnięciu i pomalowaniu zawisną na domowych choinkach, wprowadzając świąteczny klimat. W drugiej części zajęć, uczestnicy tworzyli zawieszki na choinkę z listem do Świętego Mikołaja. Dzieci mogły nie tylko pięknie ozdobić swoje zawieszki, ale także napisać w nich najskrytsze życzenia i prośby do Mikołaja!

Podczas Mikołajek w bibliotece w Mrozach było równie radośnie i twórczo. Dzieci tworzyły własne dekoracje, rozwiązywały zagadki, wspólnie bawiły się w świąteczne gry i zabawy. Nie zabrakło prezentów, za które dziękujemy Bankowi Spółdzielczemu w Siedlcach.  

8 grudnia dzieci z Przedszkola Niepublicznego Tęczowa Kraina uczestniczyły w wyjątkowej bajkoterapii inspirowanej opowieścią o „Dziewczynce z zapałkami”. To poruszająca historia, która – mimo że trudna – pomaga rozmawiać z dziećmi o tym, co naprawdę ważne: o emocjach, marzeniach, empatii oraz o dostrzeganiu potrzeb innych osób.

9 grudnia gościliśmy zaś klasę 4 ze Szkoły Podstawowej im. Romualda Traugutta w Mrozach. Nasi goście wyruszyli w niezwykłą podróż do Narnii! W specjalnie przygotowanym pokoju zagadek na podstawie „Opowieści z Narnii” czekały na nich szyfry, ukryte wskazówki i zadania wymagające sprytu, współpracy i dobrej zabawy. Dzieci świetnie poradziły sobie z wszystkimi wyzwaniami – otworzyły tajemniczą szafę, odkryły sekrety Aslana i pokonały zimową magię Białej Czarownicy.

Wszystkim dziękujemy za wspólnie spędzony czas i mówimy: do zobaczenia!

• Problemy uzależnień dotykają każdego z nas, bezpośrednio lub pośrednio. 
•  Czy chcemy czy nie nosimy w sobie piętno uzależnień naszych bliskich, rodziców, dzieci, przyjaciół. 
•  Alkoholizm/narkomania/hazard itp., to choroby, które niszczą nie tylko osobę uzależnioną, ale i wszystkich, którzy mają z nią styczność. 
• Współuzależnienie potrafi być równie destrukcyjne, co samo uzależnienie.  

Co mogą dać dobre książki?

•  Wiedzę, czyli świadomość tego, co się z nami dzieje.
•  Pomoc w zrozumieniu siebie (własnych emocji, myśli, zachowań).
•  Pomoc w zrozumieniu innych – empatię.
• Umiejętność radzenia sobie ze stresem i trudnościami.
• Mądrość w niesieniu innym pomocy bez szkody dla samych siebie. 

Książki, które zakupiliśmy dzięki pomocy Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, to:

•  Historie opowiedziane przez ludzi, którzy dają lub dali radę żyć trzeźwo i nie wstydzili się o tym otwarcie mówić, m.in. przez Wiktora Osiatyńskiego, Michała Koterskiego, Marka Sekielskiego, Mikę Urbaniak i wielu innych.
•  Poradniki dla osób współuzuależnionych, w tym dla Dorosłych Dzieci Alkoholików.
• Poradniki napisane przez znanych i lubianych psychoterapeutów, m.in Ewę Woydyłło,  Bohdana T. Woroniewicza, Roberta Rutkowskiego.
• Poradniki dla rodziców borykających się z wyzwaniami wychowawczymi. 
• Książki o szczęściu możliwym do odkrycia. 

Polecamy i zapraszamy do naszej biblioteki. 

Uwagę czytelnika przykuwa już sama, na pozór prosta forma prowadzenia narracji, zastosowane zabiegi literackie i  przede wszystkim fabuła. Autor stworzył wyrazistego bohatera – Stevensa – kamerdynera w lordowskiej posiadłości, oddanego bez reszty swojej pracy, dla którego perfekcyjne wypełnianie zawodowych obowiązków stało się miarą godności. Główny bohater dzieli się z czytelnikiem opowieścią o swoim „idealnym” życiu. W tle tej opowieści zostają poruszone ważne wątki, m.in. nazizmu, milczącej obojętności wobec zła czy przedkładania pracy nad własne szczęście i potrzebę miłości. Opowieść bohatera wywołuje skrajne emocje, od zrozumienia i litości po zdenerwowanie i chęć ostrego osądu. 

W trakcie spotkania DKK rozmawialiśmy o naszych odczuciach na temat postawy bohatera, o poruszonych przez autora wątkach i refleksjach zakorzenionych w osobistych doświadczeniach. To było bardzo wartościowe spotkanie. 

Już dzisiaj zapraszamy na kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, które odbędzie się w naszej bibliotece w czwartek 18 grudnia o godz. 18.00. Najbliższe spotkanie będzie poświęcone poezji. Każdy przychodzi z wybranym lub napisanym przez siebie wierszem. Zapraszamy!

Jednocześnie zapowiadamy, że w styczniu spotkamy się przy książce Ernesta Hemingwaya „Komu bije dzwon”. 

Drużyna Rekonstrukcji Historycznej ,,Witezie z Uroczyska" opowie o:

1. Bożym Narodzeniu: tradycjach i zwyczajach,
2. Kolędach: kolędnikach, tekstach i muzyce,
3. Szczodrych godach: święcie Słowian (Przesileniu Zimowym).

Spotkaniu towarzyszyć będzie Jarmark Bożonarodzeniowy z rękodziełem naszych mieszkańców. To będzie dobra okazja do zakupu pięknych dekoracji na świąteczny czas.

W kulturze przedchrześcijańskiej dwa razy do roku obchodzono święto ku czci zmarłych przodków: dziady wiosenne (na przełomie kwietnia i maja) oraz jesienne (na przełomie października i listopada). Istotą dziadów było „obcowanie żywych z umarłymi”, nawiązanie relacji z duszami przodków i wyproszenie u nich przychylności. To były pierwsze zaduszki. Dziady jesienne w naszej kulturze przetrwały i dzisiaj obchodzimy je jako chrześcijański Dzień Wszystkich Zmarłych. W tym dniu stawiamy na grobach znicze – symbol ognia, który wywodzi się z rytuałów słowiańskich. Słowianie rozpalali ogniska, aby rozświetlić wędrującym duszom drogę i umożliwić im ogrzanie się.

Ważnym elementem słowiańskich dziadów było ucztowanie. Dużą wagę przykładano do tego, aby przygotować jadło i posilić wędrujące dusze. Jak wyglądał stół i co jadano – to można było zobaczyć w naszej bibliotece, dzięki Witeziom z Uroczyska. Można było również skosztować dziadów, czyli ziemniaczanych placków, które specjalnie dla uczestników spotkania jako Biblioteka przygotowaliśmy. Bo historii nie uczymy się tylko z książek. Łatwiej nam ją zrozumieć, gdy ją poznajemy wszystkimi naszymi zmysłami.

Dziękujemy Witeziom z Uroczyska za wyjątkową lekcję historii. 

Na ostatnim spotkaniu naszego Klubu Małego Czytelnika w bibliotece przenieśliśmy się do gorącej dżungli pełnej niezwykłych zwierząt!  
Dzieci świetnie bawiły się przy muzyce – wspólnie tańczyliśmy i śpiewaliśmy znaną zabawę „Stary niedźwiedź mocno śpi”, a potem powstała dyniolina, z której mali artyści lepili swoje ulubione dżunglowe zwierzątka.   
Nie zabrakło też plastycznych przygód – każdy uczestnik pomalował Kartoniaki , tworząc kolorowe zwierzaki lwa, krokodyla, słonia i hipopotama.  
Dziękujemy wszystkim małym odkrywcom za wspólną podróż do świata przyrody!  
Do zobaczenia na kolejnym spotkaniu Klubu Małego Czytelnika już 2.12 o g. 10.00!   

Opinie na temat fabuły, wątku kryminalnego, historii głównej bohaterki, zachowań bohaterów pobocznych i charakterystycznego opisu przyrody inspirowały do aktywnej wymiany zdań. 

Czy warto było przeczytać tę książkę? Z pewnością tak, choć dla różnych osób z różnych powodów.

Najbliższe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki w Gminnej Bibliotece Publicznej w Mrozach już za miesiąc, 20 listopada o godz. 18.00. Tematem będzie książka pt. „Okruchy dnia” Kazuo Ishiguro, laureata Literackiej Nagrody Nobla w 2017 roku. 
 
Aby uczestniczyć w spotkaniu DKK nie trzeba nigdzie się zapisywać. Trzeba być tylko chętnym do rozmowy na temat zapowiedzianej książki. Zapraszamy!

Uczestnicy wydarzenia mieli okazję wcielić się w rolę detektywów i rozwiązać tajemniczą sprawę zaginionego Złotego Liścia. Podczas  gry terenowej dzieci krok po kroku odkrywały kolejne tropy, rozwiązywały zagadki i łamały szyfry, by w końcu dotrzeć do rozwiązania tej sprawy. Nie zabrakło również pracy zespołowej, logicznego myślenia i dobrej zabawy.

Na zakończenie wszyscy uczestnicy zasiedli wspólnie do oglądania filmu pt:"Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Rabuś z pociągu", który idealnie wpisał się w klimat całego wydarzenia.

Dziękuję wszystkim młodym detektywom za udział i... do zobaczenia na kolejnej Nocy Bibliotek!

Na początku młodzież z zespołu „Dźwiękoczujki” wraz z Mariuszem Szelągiem zabrała nas w muzyczną podróż. Dojechaliśmy do Mrozów i wysłuchaliśmy poetyckiej opowieści sprzed niemal 100 lat o pięknie naszego krajobrazu z malarskich czasów Stanisława Masłowskiego. W tę wyprawę zabrał nas wyjątkowy lektor - Andrzej Wojciechowski – mieszkaniec Rudki. 

Następnie wysłuchaliśmy wierszy autorstwa Krzysztofa Zagańczyka – poety o wielkiej, twórczej wrażliwości z Cegłowa. Wiersze przywołały w pamięci naszych mieszkańców, którzy niegdyś tworzyli mroziańską kulturą: Danutę Grzegorczyk, Kingę Szaniawską i Rafała Smatra.

Poezję uzupełnił wyjątkowy, muzyczny występ Waldemara Kielichowskiego – mieszkańca Łukówca. Oczarował nas swoją „Improwizacją” i własną interpretacją utworów „Martwe liście” (Josepha Kosmy) i „Romanza” (Vincenta Gomeza).

Na koniec wysłuchaliśmy występu Andrzeja Frącza – Mrozianina od 40 lat, który podzielił się z nami swoją twórczością na tematy ważkie i nade wszystko lokalne. Niewątpliwie ten występ wprawił słuchaczy w dobry humor. 

Nasi mieszkańcy i przyjaciele sprawili, że ten wieczór był wyjątkowy. Dziękujemy.

Dla Gminnej Biblioteki Publicznej w Mrozach to szczególny dzień – Dzień Patrona. Jan Paweł II patronuje naszej Bibliotece od 2016 roku, to jest od momentu podjęcia przez Radę Miejską w Mrozach stosownej uchwały o nadaniu imienia Bibliotece.

Jan Paweł II odegrał ogromną rolę w historii naszego narodu i indywidualnie w historii wielu ludzi, dla których był autorytetem, myślicielem, duchowym ojcem. Nauka, którą przekazywał odnosiła się do prawd uniwersalnych, niezależnych od wyznania religijnego. Podkreślał wartość człowieka, jego godność, uczył wolności i życia we wspólnocie. Nawoływał do bycia odważnym, a jego wołanie przyczyniło się do odnowy oblicza ziemi – tej ziemi.

Noszenie jego imienia jest dla Gminnej Biblioteki Publicznej w Mrozach zaszczytem i zobowiązaniem.  

Dzisiaj, 16 października, z okazji dnia Papieża Jana Pawła II, wspólnie z Klubem Seniora z Mrozów uczciliśmy pamięć tego wielkiego Polaka. Były wspomnienia z dnia wyboru Polaka na Papieża, wspólny śpiew, recytacja twórczości naszych dawnych mieszkańców i oczywiście kremówki. 

Kochani Seniorzy, dziękujemy, że byliście w tym dniu z nami. 

A z Wami, drodzy Czytelnicy, dzielimy się wierszem Jana Domańskiego – dawnego mieszkańca Małej Wsi, napisanego na okoliczność I pielgrzymki Papieża Jana Pawła II do ojczyzny. Wiersz symbolicznie oddaje oczekiwania i nadzieje pokładane w Janie Pawle II przez polskie społeczeństwo w 1979 roku i jednocześnie jest proroctwem, które zrealizowało się w życiu i działalności Papieża. 

Do Wielkiego Pielgrzyma Jana Pawła II 

Z polskiej ziemi wyrosłeś olbrzymem

I z Chrystusem wędrujesz przez świat.

Łzą radości szklą się nasze oczy,

Kiedy mówisz o prawach człowieka,

Kiedy wzywasz ludzkość do współżycia

I każdemu mówisz: - Tyś mój brat -.

Idź i siej te boskie, pszenne ziarna

Tym co cierpią niedostatek, głód,

Co czekają na świty swobody

I niech Ciebie błogosławi Bóg

I Madonna Czarna.

Idź i zmień ten świat zły, strupieszały

I pokaż mu światłość nowych dróg,

I zaprowadź ludzkość tam,

Gdzie króluje Ten, który powiedział:

- Pokój mój ja pozostawiam wam - .

Jan Domański (dawny mieszkaniec Małej Wsi), 6 czerwca 1979 roku

PROTOKÓŁ konkursu literackiego na fraszkę Fraszki nie tylko o Mrozach z dnia 05.09.2025r.

Komisja w składzie:

1. Magdalena Sulich – Sekretarz Gminy Mrozy
2. Paulina Piotrowska – Dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej w Jakubowie – Jakuboteka
3. Jadwiga Sabak

Komisja przyznała następujące nagrody:

I. Andrzej Frącz

II. Natalia Ruta

III.Rafał Walentynek

Wyróżnienie – Sławomir Weltrowski i Krzysztof Arbaszewski

Komisja stwierdziła zróżnicowany poziom utworów literackich. Dziękujemy wszystkim autorom za nadesłane fraszki.

Miejsca I-III otrzymują dyplomy pamiątkowe i bony do Empiku, a wyróżnienia książki. Nagrody można odebrać w godzinach pracy biblioteki.

Mrozy, 05.09.2025

I miejsce

II miejsce

III miejsce

wyróżnienia:  

pozostałe utwory:

***

Dodatkowy utwór p.Andrzeja Frącza „O małżeństwie”

16.00 Animacje dla dzieci

• warsztaty makramowe – liść, gipsowe figurki

17.00 Wręczenie nagród

• Najlepszy Czytelnik Wakacji 2025
• Rozstrzygniecie konkursu na fraszkę “Fraszka nie tylko o Mrozach”

17.20 Czytanie utworów Jana Kochanowskiego

• poczęstunek – zapraszamy na herbatkę z lipy

18.20 Potańcówka

Nagrody zostaną wręczone przed Narodowym Czytaniem podczas  „Lipny piknik w Mrozach” o godz. 17.00.Zapraszamy na animacje dla dzieci już od godziny 16.00

Protokół z rozdania nagród w konkursie na Najaktywniejszego Czytelnika Wakacji 2025 roku, zorganizowanego przez Gminną Bibliotekę Publiczną im. Jana Pawła II w Mrozach

 Konkurs został rozstrzygnięty na podstawie statystyk programu bibliotecznego MATEUSZ. Nagrody wręczono następującym osobom:

Oddział dla Dzieci i Młodzieży

Kat do 6 lat:

1. Jezierska Emilia
2. Król Kajetan
3. Krzosek Wojciech
4. Parzyszek Wojtek 

Kat. 7-9 lat

1. Pietrasik Blanka
2. Malka Alicja
3. Malesa Franek
4. wyróżnienie: Danilewicz Miron i Gadomska Kinga

Kat. 10-16 lat

1. Pietrasik Bartosz
2. Danilewicz Lucjan
3. Pajkowska Aleksandra
4. wyróżnienie: Kiser Krzysztof

Mrozy, dn. 01.09.2025r.