Marcowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki

Za nami marcowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, któremu towarzyszyli klasycy literatury rosyjskiej – Antoni Czechow i  Fiodor Dostojewski.

Lubimy wracać do klasyków, głównie ze względu na piękno języka w ich twórczości: subtelny dobór słów, mistrzowski sposób prowadzenia narracji i wyjątkowa wrażliwość. Tym razem wybraliśmy klasyków rosyjskich, bo choć przeszłe i obecne działania Rosji zasługują na potępienie, to należy przyznać, że w jej historii byli nie tylko ludzie źli. W literaturze rosyjskiej byli także ludzie wielcy i wybitni. Nie możemy negować ich dorobku tylko dlatego, że byli Rosjanami. Ten temat zdominował początek naszego spotkania, ale tylko początek.

Dalszą część spotkania poświęciliśmy już wybranej lekturze – dwóm opowiadaniom: „Z zapisków człowieka gwałtownego” autorstwa Antoniego Czechowa i „Białe noce” autorstwa Fiodora Dostojewskiego. W obu opowiadaniach poruszony został wątek relacji damsko-męskich. U Czechowa była to sprawa zmuszenia do ożenku pewnego finansisty, który pomimo swojego nader gwałtownego i wybuchowego charakteru, potulnie poddał się przebiegłemu działaniu młodej panny i zamiast zajmować się swoją ekscytującą dysertacją na temat podatku od psów, dał się zaciągnąć do ołtarza. Wszystko to w zasadzie tylko dlatego, że nie wypadało odmówić.

W opowiadaniu Dostojewskiego bardzo samotny mężczyzna przypadkowo poznaje młodą pannę, która rozkochuje go w sobie bez nadziei na szczęśliwy finał. Panna szuka jedynie pocieszenia, zrozumienia w oczekiwaniu na innego, ale nasz bohater wiąże z nową znajomością ogromne nadzieje i snuje plany na przyszłość. W rezultacie panna odchodzi do innego a główny bohater pozostaje jedynie ze wspomnieniami i wdzięcznością, że choć raz w życiu mógł doświadczyć głębokiego uczucia.

Oba opowiadania na pozór są inne, ale mają wiele elementów wspólnych. Ukazują mężczyzn potulnych, wrażliwych, wycofanych, bez inicjatywy i kobiety nieczułe, przebiegłe, działające i nastawione na cel zamążpójścia.

Fabuły wybranych opowiadań stały się więc dla nas okazją do rozmów na temat kondycji współczesnej kobiety i współczesnego mężczyzny. Musieliśmy zgodzić się co do tego, że obecnie mamy kryzys męskości i kobiecości, kryzys wzajemnej miłości i kryzys rodziny. Trudno nam godzić ze sobą świat mężczyzn i kobiet. Dlatego zastanawialiśmy się, czy jest jakaś metoda na pogodzenie tych dwóch światów i na koniec sformułowaliśmy wniosek: wystarczy, by każdy pilnował swojej płci, by kobieta była kobietą a mężczyzna był mężczyzną.